‘Je hebt de juiste mensen in je eigen team nodig’

Marcel Matray ging 17 jaar geleden aan de slag bij H. Huyskamp’s Fijnhouthandel in Zwolle. In die 17 jaar kwamen er, naast Marcel, verschillende andere doelgroepers werken. Maar één voor één gingen ze ook weer. Marcel bleef, met vallen en opstaan. Soms met begeleiding, maar de laatste jaren zonder coaching. Waar nu nog begeleiding nodig is rust die vooral op de schouders van Henrike Huyskamp. Samen met haar kijken we waarom Marcels traject slaagde waar andere eindigden.

Samen met haar broer vormt Henrike Huyskamp de vierde generatie die het familiebedrijf Huyskamp’s Fijnhouthandel aanstuurt. Gestart door haar overgrootvader in 1894 in Apeldoorn, verhuisde het bedrijf in 1924 naar Zwolle. Na haar opa en haar vader nam uiteindelijk Henrike’s broer het roer over. Naar eigen zeggen ‘hang ik er zelf een beetje aan’. “Ik had niet gedacht dat het zou zo lopen. Wij zaten nooit in het bedrijf, deden allebei andere dingen. Maar uiteindelijk is mijn broer Frederik er in 1997 toch in gestapt.”

Als Henrike in 2002 aansluit werkt Marcel Matray al binnen het bedrijf. Ooit begonnen in de loods als ‘hulpje’ is hij inmiddels allround magazijnmedewerker en overal inzetbaar. “Maar het liefst zit hij op de heftruck om wagens te laden en te lossen”, zegt Henrike. “Collega’s noemen hem ‘de Laadmeester’. Dat werkt heel goed, om er zo mee om te gaan. Wat wij hem absoluut niet laten doen is controleren, tellen of ondertekenen. Die verantwoordelijkheid is te groot; daar kan hij fouten in gaan maken.”

Helpende handjes
Marcel klopte 17 jaar geleden aan, samen met zijn toenmalige coach. De houthandel is het maar gewoon gaan proberen, als een manier om het praktische met het idealistische te verenigen. Helpende handjes zijn welkom en zonder veel ruimte om extra mensen aan te nemen was dit financieel aantrekkelijk én een manier om maatschappelijk verantwoord te ondernemen. “Maar die werkplekken werden gecreëerd omdat ze zélf met de vraag kwamen. Ik vind het een mooi systeem om mensen een kans te geven. Het kan goed werken, daar is Marcel een voorbeeld van. Maar soms werkt het ook niet.”

Want hoewel Marcel nu de enige doelgroeper heeft het bedrijf sinds zijn komst meerdere pogingen gedaan om ook anderen een werkplek te bieden. Pogingen die uiteindelijk allemaal strandden. Een administratief medewerkster met reuma kreeg, eenmaal aangenomen, veel meer last. Iemand die 18 jaar uit het arbeidsproces was geweest bleek toch te zware psychische problemen te hebben. En een magazijnmedewerker met een autistische stoornis werkte er vijf jaar voordat hij, na intensieve coaching, toch vertrok: na een interne personeelswisseling klikte het uiteindelijk niet met de directe collega.

Niet commanderen
“Ook al wil je als bedrijf heel graag: je moet mensen hebben die ermee om weten te gaan”, zegt Henrike, “anders is het gedoemd te mislukken. De één heeft een time-out nodig, een ander iets meer aansturing en een derde kan maar één taak tegelijk. De manier van aansturen is enorm belangrijk en niet iedereen heeft dat in zich. Ik zie het bij Marcel ook: die heeft nu twee nieuwe collega’s. Dat vindt hij meestal toch even moeilijk.”

“Weet je waar dat aan ligt?”, vraagt Marcel zelf. “Het ligt eraan wat voor opdracht iemand mij geeft, op welke toon iemand me aanspreekt. Je moet mij niet commanderen, zo van ‘Nu, zo!’ Je kan het ook vriendelijk vragen: ‘Marcel wil je dat misschien even doen?’ Als je me op een rare toon aanspreekt heb je aan mij een verkeerde. Ik hou daar niet van.”

Coaching
Die openheid zorgt er mede voor dat Henrike in persoonlijke gesprekken met Marcel een hoop kan ondervangen. “Ik ken hem nu zo goed dat we er altijd wel uitkomen. We doen dat niet heel vaak; elke maand met hem gaan zitten is echt niet nodig. Ik denk dat er gemiddeld één keer per half jaar iets is wat je dan merkt. Coaching vanuit UWV wilde Marcel zelf niet meer. Afgesproken is dat dat weer kan worden opgestart indien nodig, maar die kans acht ik klein. Hij doet het hartstikke goed, heeft echt zijn plek hier gevonden.”

Bijkomend voordeel: Marcels aanwezigheid op de werkvloer verbroedert. Huyskamp streeft zelf naar een bedrijf met een gemengde samenstelling op elk gebied en ziet hoe ‘de jongens’ van hem leren. “Hij heeft het bijvoorbeeld niet heel erg breed. Nu hebben ze samen gelapt en een seizoenskaart van PEC voor hem gekocht. Dan vind ik heel mooi om te zien. Waarschijnlijk was dat bij een ‘normale’ kracht niet zo snel gebeurd.”

Gepubliceerd op 21-04-2017