‘Men weet hier dat je iets voor elkaar moet betekenen’

Hattem profiteert van korte lijntjes en Veluwse mentaliteit

Als kleinste gemeente binnen Werkbedrijf Regio Zwolle dwingt Hattem respect af: duidelijk pr-materiaal, een jaarlijks terugkerende ondernemersbijeenkomst en een flink eind op weg met bewustwording onder werkgevers. Voor een niet gering deel is dat te danken aan de Hattemse wethouder Doret Tigchelaar, die samen met de werkmakelaar alle bedrijfsbezoeken zelf aflegt.

 “Sinds 1 oktober 2014 doen we minstens één bezoek per week”, aldus de wethouder met dubbele portefeuille: Werk & Inkomen én Economische Zaken. Een combi waarvan ze niet had durven hopen dat het zoveel vruchten af zou werpen – juist bij werkbezoeken. “Ik begin dan te vragen over de bedrijfsvoering; daar praten ondernemers graag over. Vervolgens laat ik de werkmakelaar haar verhaal doen, maar dan is de setting al zo goed dat ze bijna niet meer om ons heen kunnen. We zijn daarin echt gegroeid en een twee-eenheid geworden.”

Veluwe
Het is ook een beetje van de nood een deugd maken – ‘als klein stadje kan je weinig meer dan dit’ – maar ze krijgen veel gedaan. Overigens niet in de laatste plaats vanwege de Veluwse mentaliteit, vermoedt Tigchelaar. “Natuurlijk is het makkelijker om iemand te kiezen zonder afstand tot de arbeidsmarkt, maar men weet ook dat je iets voor elkaar moet betekenen. Wij hoeven nooit ergens te dreigen met dat zwaard van Damocles, de quotumwet. Worden niet geconfronteerd met ondernemers die vragen hoe ze kunnen afkopen. Maar ik knijp mijn handen erbij dicht: ik hoor elders heel andere, zorgwekkende signalen.”
Wat in Hattem veel heeft geholpen is de lokale bijeenkomst die ze begin oktober hebben georganiseerd. Werkgevers kregen er een podium, maar ook mensen die inmiddels werk hadden gevonden, bijvoorbeeld bij een fietskoeriersbedrijf. “Als zij het vertellen, dan komt het pas bij je binnen: ‘eerst zat ik in zo’n situatie, en nu ziet mijn leven er zo uit’. Daar kan je als werkgever niet meer omheen. Dat is wat ik zeker één keer per jaar wil blijven doen”, heeft Tigchelaar zich voorgenomen.

Starter
Speciaal voor die bijeenkomst liet Hattem een video maken waarin verschillende ondernemers en kandidaten hun verhaal doen. Daarnaast presenteerden een aantal ondernemers zich tijdens de bijeenkomst, waaronder een kleine, startende ondernemer. Vooral de aanpak van de laatste vormt een treffend voorbeeld voor de wethouder. “Haar bedrijf groeide ongelofelijk snel en ze moest er iemand bij hebben. Vanuit haar hart wilde ze iemand ‘met afstand tot arbeidsmarkt’. Nou, de eerlijkheid gebied te zeggen dat onze eerste match niet goed uitpakte. Maar de tweede wel. Dus nu is haar eerste personeelslid iemand uit de doelgroep.”
En hoewel de schaal van gemeente Hattem grote projecten nauwelijks toelaat, zijn er ook voorbeelden als het grote schoonmaakbedrijf dat bewust een zeker percentage mensen uit de doelgroep in dienst wil hebben. Meerdere ondernemers zien en waarderen de kanteling bij de gemeente. “Voor het eerst zien ze ons als een goede partij die in een match kan voorzien. Dat is dan iemand met afstand tot de arbeidsmarkt, maar men krijgt in de gaten dat juist daar heel veel talent zit.”

Hokjesdenken
Voor Tigchelaar blijft dat de echte kanteling die plaatsvindt: het hokjesdenken moet weg. Bij alle partijen. De wethouder droomt wel eens over hoe het in Scandinavië blijkt te kunnen. “Daar is het een heel gewoon onderdeel binnen je bedrijf. Pietje kan zus iets beter, Jantje iets beter zo. Maar ik zie die manier van denken opkomen bij werkgevers. Ik heb veel minder tekst nodig om dit te vertellen dan een jaar geleden.”
Tigchelaar verwacht dan ook dat de frequentie van bezoeken met haar werkmakelaar op den duur omlaag kan. Goede samenwerking en verbinding tussen Hattem en de regio is daarvoor van groot belang. Ondertussen hoort de wethouder genoeg in den lande om te weten dat regio Zwolle er lang niet slecht voor staat. “Hoe wij al praten over harmonisering van instrumenten, de contacten die we hebben met onderwijs – zo ver is men lang niet overal. En waar dat dan aan ligt… Vaak komt het neer op individuen. Ambassadeurs die een kar gaan trekken. Bert Beun, voorzitter van het college van bestuur van het Deltion College, is daar onder andere een goed voorbeeld van.”

Gepubliceerd op 26-11-2015