Ontzorgd en begeleid door een externe partij

Eén op de zes werknemers komt uit de Wajong. Verscentrum Noord in Meppel behaalde die uitzonderlijke score in samenwerking met een consultancybedrijf dat de selectie en begeleiding van de kandidaten verzorgt, voor landelijk 150 mensen. En dankzij een floor manager die, óók uit Wajongers, ‘alles wil halen wat erin zit’. Zo kon Simone opklimmen tot een positie waarin eigenlijk al haar wensen al zijn uitgekomen.

Ze leveren verse groente en fruit, kruidenierswaren en zuivel aan voornamelijk zorginstellingen en retail, op elk gewenst niveau – toegesneden op de individuele klant, of voor een compleet verzorgingstehuis. Orderpickers lopen tussen de stellingen, verdeeld over meerdere magazijnen, scannen hun producten in en maken alles verzendklaar. Simone Brakke begon een jaar geleden met bananen inpakken, klom op tot orderpicker en bedient nu ook de sealmachine.
Hoger wil ze ook ik niet. Dat wordt haar teveel. Want ook al kan floor manager Arjan Witte haar overal inzetten, Simone heeft wel duidelijke structuur nodig. En ze kan slecht tegen rotzooi. “Als er teveel lege kratjes blijven staan wil ik er mee gooien. Moet ik niet doen, maar af en toe heb ik een kort lontje. Terwijl ik beter kan zeggen: ruim die bende eens op.” Maar ze voelt zich wel volkomen normaal behandeld. Wat ze nog zou wensen binnen het Verscentrum is eigenlijk al uitgekomen.

Verhouding
Simone is één van de twaalf Wajongers die nu voor Verscentrum Nederland werken. Arjan houdt de verhouding goed in de gaten: bij plotselinge drukte kan hij van Wajongers minder verwachten. En er moet wel een bedrijf worden gerund. Zijn credo: altijd eerlijk zijn. “Het is leuk om met deze groep om te gaan en vooral om te zien hoe ze in je bedrijf groeien. Ik heb niet graag Wajongers aan het werk waar geen vooruitgang in zit. Je moet mensen niet lang aan het lijntje te houden: als het niet past dan past het niet.”
Veel bedrijven hebben te hoge verwachtingen van Wajongers, vermoedt Witte. Zet ze vooral op een plek waar ze functioneren. “Niet iedere Wajonger kun je alle werkzaamheden laten doen. Als je daarin geen onderscheid maakt werkt het niet voor ze, worden ze gestresst. En begeleiding is het allerbelangrijkste. Wij hebben hier twee jobcoaches intern; dat heeft niet elk bedrijf. Ik heb goed contact met hen en zorg dat zij goed contact hebben met de Wajongers.”

Korte lijnen
Die jobcoaches zijn er twee van de in totaal negen die, verspreid door het hele land, namens Actor Consultancy uit Oegstgeest werkgevers ontzorgen. Eigenaar Michael Lafeber, voorheen zelf jobcoach, is in Meppel de schakel tussen Werkgeversservicepunt en Verscentrum. “Wij zijn met dit bedrijf meegegroeid, hebben korte lijnen met directie en personeelszaken. Als wij iemand passend vinden weet men dat dat ook echt zo is. En als de gemeente een passende kandidaat heeft creëren wij hier een baan. Zelfs zonder vacature, via jobcarving.”
Veel werkgevers willen maatschappelijk ondernemen, signaleert Lafeber. Maar beleid is er vaak nog niet klaar voor. “Ik heb nu meer vacatures dan mensen. Dat is nog nooit voorgekomen: 40 vacatures in de randstad die we niet kunnen invullen met de juiste mensen – die zijn er wel, maar hebben nog niet het juiste stempel in het doelgroepenregister.” De zekerheid van goedkoop en gemotiveerd personeel, niet door hoeven betalen bij ziekte – volgens Michael zijn dat belangrijker redenen dan dwang door een quotum.
Maar, waarschuwt Arjan Witte: het heeft niet alleen voordelen, een Wajonger. Zelf zit hij er bovenop om miscommunicatie te voorkomen. “Ik zeg altijd: let op, de Wajongers hebben extra aandacht nodig, geef ze die ook. En tussen Wajongers zit ook verschil. Ik wil ook niet dat personeel klachten over Wajongers tegen henzelf uit. Dan komen ze naar mij toe of naar de jobcoaches.”

Gepubliceerd op 16-06-2016